Skoczył ku zapieckowi i począł wyrzucać suche drwa na środek pokoju.
Stefan Żeromski zbyt dobrze widziany przez mieszkańców tego dworu. Hipolit odprowadził go osobiście i "wręczył" ekonomowi Gruboszewskiemu. Dokonawszy zaś tego "wręczenia" w sposób urzędowy i niejako prawniczy,
niziną mokrych smugów, ażeby polować na bobry brunatne, co na brzegach naszej czarnej rzeki kuliste swe chaty, żeromiona budowały - na puszyste, kasztanowate, wysmukłe i gibkie leśne kuny, których
Cytat
piędź ziemi, każdy rów, zasiek. Z góry, z pułapów, zza desek, zza węgłów, z dziur, szczelin raził ich nieustanny grad kul. Ale już z trzech stron, od Puchał, z pola i od strony Jaworowa, wioska była
najsłabszym połyskiem. I właśnie teraz zaczął zakrystian gasić na wielkim ołtarzu świece jedną za drugą. Obaj długo milczeli. W ciemności, jaka na dole panowała, na pewno nie mógł ksiądz
Cytat
Apszerońskiego, woniejącej od kwiatów i roślinności Południa, gdzie przejrzyste morze szmerem napełniało cienie nadbrzeżnych gajów, pani Barykowa nie miała zawsze nic pilniejszego do nadmienienia
człowiek wyśniony, on jeden jedyny, który ją na ten brzeg wywiódł i samą rzucił? Patrzyła poprzez zasłony łez w statek ów, jakoby w widzenie anioła bożego, który między lądem i morzem przebiega