Ze wszystkich moich złotych marzeń diabeł sobie fidybus skręcił i zapalił
Stefan Żeromski Sokolnicki, pozdrowiły księcia okrzykami chwały. On siadł na koń i otoczony swym sztabem przejeżdżał wśród szeregów. Teraz rezerwa wysunęła się naprzód, dziewięć dział stanęło razem i poczęły spod
trzymać toto aż do skutku... Miejsce bogate. "Bram cztery ułomki, klasztorów dziewięć i gdzieniegdzie domki..." Rafała przeszył do szpiku kości gniew. Teraz poczuł, jak innym już jest człowiekiem,
Cytat
tak dziś, a cóż wtedy! Młoda krew była w żyłach i wrzący honor w sercu. Było nas takich w szeregu dość, co my powiedzieli sobie: do dom wracać, półtorak broźnić, spokojnie grykę siać, zwady z
z samych imion i spieszczeń, ale nadto z całości sentymentów. On to właśnie był żołnierzem w każdym calu. Nie było nic poza nim. Naprzód! - i kwita. W kompanii zaprzyjaźnił się specjalnie z pewnym
Cytat
niż w Saragossie. Twarz jego w marszach i na wietrze sczerniała i zeschła. Wydatne kości policzków i szczęk nadawały jej wyraz grozy i surowości nieubłaganej. Uśmiech anielskiego uradowania, który
- Nic to nie pomoże - ciągnął K. - także pański zeszycik, panie sędzio śledczy, potwierdza, co mówię. Zadowolony, że na obcym zebraniu słyszy tylko swoje spokojne słowa, odważył się nawet, długo