Stefan Żeromski Helenkę. Wszystko w nim zagrało, jak ta rozkoszna, z dala dochodząca muzyka... Co tchu zaczął się ubierać, co sił! co sił! Namacał w ciemności buty i wzuł je co prędzej, wyszukał po omacku jedną z ustawić w kątach po stronie drzwi dwie szafy, podczas gdy pozostałą przestrzeń całkowicie wypełniał długi stół, zaczynający się w pobliżu drzwi i sięgający aż do samego okna, do którego z tego