Nałożył okulary, odsunął list za płomień i powoli, półgłosem czytać
Stefan Żeromski swojskich wyrazów - i oto Rafał poczuł w sobie ucisk przerażenia tak wielki jak za najcięższych swych dni. A kiedy dochodził prawie do obłąkania nie wiedząc, co się dzieje, słyszał wciąż spokojne,
umykająca w popłochu, z bekiem i z głośnymi słowami pacierza w drżących, sczerniałych, wywiędłych wargach. Dalej wpadły pod nogi końskie dzieci czarne, zeschłym gnojem okryte, a rozpierzchłe jak
Cytat
dzieucha! Że się też to pod szlachecką strzechą nie urodzi taka... Już by o nią dziesięciu czuby se powyrywało i ślepie na nic podbiło. Tu będzie wyczekiwała na swego, aż ci osmętnieje z tego, jako
tej scenie. Obrażał wprost poczucie godności widza. Tak więc metoda adwokata, na którą K. na szczęście nie był zbyt długo narażony, sprawiała, że klient w końcu zapominał o całym świecie i tylko na
Cytat
dorożki spiskowej! - Mam wrażenie, iż burżuazyjny rząd polski nie chce cię ścigać, więzić i ściąć mieczem twego siedliska mózgu, który jest przecie rozumem klasy robotniczej. Co gorsza, mam
miał ten człowiek jednak pewną wartość, przede wszystkim miał doświadczenie, którym umiał się z innymi dzielić. Leni oceniała go widocznie niesprawiedliwie. Popatrzył z gniewem, jak Leni odebrała